ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΕΝΟΣ GREXIT - Γ.ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΣ



Η σύγκρουση της ελληνικής κυβέρνησης και των συμμάχων της με την ακραία άποψη Σόιμπλε που επιδιώκει την αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

Στη Γερμανία σήμερα ανταλλάσσονται κατηγορίες ανάμεσα στο SPD και τον Σόιμπλε για το σχέδιο «προσωρινού grexit» που ο Σόιμπλε εξακολουθεί να υπερασπίζεται.
Στο Γιούρογκρουπ δεν έχει βρεθεί ακόμη λύση για την αναγκαία χρηματοδότηση – γέφυρα. Ενώ ο χρόνος κυλάει για τις επόμενες πληρωμές του ελληνικού δημοσίου σε εξωτερικό και εσωτερικό και ο Σόιμπλε (αυτός πάλι!) μιλάει για IOUs. Δηλαδή για μη καταβολή μισθών και συντάξεων κάποια στιγμή.

Η Γαλλία και η Ιταλία εκφράζουν διαρκώς τη στήριξη τους στην Ελλάδα, μην κρύβοντας τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν με την πλειοψηφία των υπολοίπων μελών της Ευρωζώνης να είναι σταθερά στη γραμμή Σόιμπλε.

Η ίδια η συμφωνία με τον ESM έχει δρόμο μπροστά της. Και η έκθεση του ΔΝΤ για την απαραίτητη μεγάλη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς θετική ή προς αρνητική για την Ελλάδα κατεύθυνση, ανάλογα τον συσχετισμό δυνάμεων.

Πρόκειται για μια σύγκρουση που ξεκάθαρα πια αφορά το μέλλον και τη φυσιογνωμία της Ευρωζώνης και της ΕΕ συνολικά, όμως πρακτικά επικεντρώνεται στην Ελλάδα. Αυτός ο διπλός χαρακτήρας της σύγκρουσης, πανευρωπαϊκός και ταυτόχρονα στενά ελληνικός, δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες.

Γιατί πολύ απλά οι όποιες συμμαχίες έχει η ελληνική κυβέρνηση έχουν ισχύ μόνον μέσα στο πεδίο της Ευρωζώνης. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις ότι η Γαλλία και η Ιταλία συγκινούνται από την κληρονομία του Πλάτωνα και της Ακρόπολης. Όσο η μάχη που δίνουμε αφορά τον χαρακτήρα που θα πάρει η Ευρωζώνη, θα είναι στο πλευρό μας. Σε περίπτωση που βρεθούμε εκτός, η συμπάθεια τους θα είναι μόνον φραστική.

Αντίθετα, η ακραία μερίδα που επιδιώκει την νεοσυντηρητική μετάλλαξη της Ευρωζώνης την οποία εκπροσωπεί ο Σόιμπλε θα συνεχίσει τη σύγκρουση με την χώρα μας και στην περίπτωση ενός  grexit.

Αυτό το στοιχείο δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη της  η άποψη που προτείνει σήμερα την ακύρωση της συμφωνίας και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Και αποτελεί μεγάλο σφάλμα πολιτικής κατ αρχήν (και όχι στενά οικονομικής) εκτίμησης.

Το τμήμα των ευρωπαϊκών ελίτ που επιδιώκει την απομάκρυνση της Ελλάδας από το Ευρώ για παραδειγματισμό όσων λαών τολμήσουν στο μέλλον να ψηφίσουν αριστερά, δεν θα παρακολουθήσει άπραγο μια επιστροφή της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα. Δεν θα ανεχθεί μια, έστω και μετά από μεγάλη ταλαιπωρία ετών, οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας. Γιατί αυτό το ενδεχόμενο, ακόμη και με όρους φτωχοποίησης της Ελλάδας, μπορεί να μην αποτελεί επαρκή παραδειγματισμό των υπολοίπων.

Πλήρης νίκη των νεοσυντηρητικών ελίτ θα ήταν η οικονομική διάλυση της Ελλάδας μετά από ένα grexit. Και στη συνέχεια η ανατροπή της κυβέρνησης. Δεν θα διστάσουν να «βοηθήσουν» σε αυτό.

Με συνεχείς δηλώσεις για την έλλειψη εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία, με «παραινέσεις» στα διεθνή funds για τον τρόπο που θα αντιμετωπίζουν το εθνικό νόμισμα, με παρεμβάσεις αποδυνάμωσης του τουρισμού.

Για να αντιμετωπιστούν μόνον και μόνον οι αντικειμενικές δυσκολίες μιας επιστροφής στο εθνικό νόμισμα χωρίς συναλλαγματικά αποθέματα θα χρειαζόταν ένα πολύ πλήρες σχέδιο που είναι φανερό ότι δεν υπάρχει. Δεν αρκεί μια μακέτα του νέου πεντοχίλιαρου και οι παραινέσεις να τρώμε ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Και πάλι, με το καλύτερο σχέδιο, οι συνέπειες θα ήταν πολύ αρνητικές για την οικονομία και την κοινωνία.

Αν συνυπολογιστεί και το δεδομένα αρνητικό διεθνές περιβάλλον που προαναφέραμε, ένα grexit σήμερα είναι αφενός αυτοκτονία για μας, αφετέρου θρίαμβος των νεοσυντηρητικών ελίτ στην Ευρώπη.

Η άποψη που υποστηρίζει το grexit υποτιμά την ένταση της σύγκρουσης και την εχθρότητα των νεοσυντηρητικών ελίτ προς την ελληνική αριστερή κυβέρνηση, που θα κλιμακωθεί μετά από ένα grexit.

Το ίδιο λάθος έκανε και ο πρώην Υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης. Υποτίμησε την αποφασιστικότητα του Σόιμπλε να επιβάλλει τον αυταρχικό νεοφιλελευθερισμό του. Και πίστεψε ότι μπορεί να προκύψει θετικό αποτέλεσμα από εκκλήσεις στην δημοκρατική ευαισθησία των …εταίρων μας. Στη δημοκρατική ευαισθησία του Σόιμπλε και του Ντάισελμπλουμ !
Ας είμαστε σοβαροί…

Όπως μεγάλο πολιτικό λάθος αποτελούν και οι σκέψεις ότι μετά από ένα grexit θα βρούμε συμμάχους και πρακτική στήριξη στη Ρωσία, στην Κίνα, στα BRICS. Ο Πούτιν σήμερα ανακοίνωσε 100.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων λόγω λιτότητας στη Ρωσία. Και οι Κινέζοι επιδιώκουν μόνον να αγοράζουν περιουσιακά στοιχεία σε συμφέρουσες γι αυτούς τιμές.

Η κατάσταση είναι λοιπόν δύσκολη, ο αντίπαλος σκληρός. Συμμάχους, λίγους αλλά υπαρκτούς, έχουμε μόνον μέσα στην Ευρωζώνη.

Μόνη βιώσιμη λύση για τη χώρα  είναι η ολοκλήρωση της συμφωνίας όσο επώδυνη κι αν είναι, η παραμονή της κυβέρνησης για το απαραίτητο χρονικό διάστημα κάποιων μηνών και η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία μέσα στο 2015.

Για την επανεκλογή του Συριζα και του Αλέξη Τσίπρα, για την εφαρμογή της συμφωνίας με τον κοινωνικά δικαιότερο τρόπο και την εύρεση ισοδυνάμων,
την κατάστρωση συγκεκριμένου σχεδίου για τον παραγωγικό μετασχηματισμτης χώρας, την υλοποίηση σταδιακά όλο και περισσότερων πολιτικών με αριστερό πρόσημο, τη βελτίωση του συσχετισμού πολιτικού δυνάμεων στην ΕΕ.

Όλα τα άλλα είναι φυγή από την πραγματικότητα.

 Γιώργος Βεργόπουλος
15 Ιουλίου 2015